نحوه انتخاب چرخ دنده و زنجیر مناسب

اصل اصلی: زنجیر و چرخ دنده باید کاملاً مطابقت داشته باشند!

زنجیر و چرخ زنجیر به صورت یک جفت کار می کنند. ابعاد کلیدی آنها-مانندزمین, قطر غلتک، وارتفاع صفحه داخلی-برای تعامل مناسب باید یکسان باشد. بنابراین، فرآیند انتخاب اساساً شامل تعیین زنجیره و سپس انتخاب چرخ دنده بر اساس آن زنجیره است.

مرحله 1: تعریف الزامات و پارامترها (جمع آوری اطلاعات)

قبل از شروع، باید اطلاعات زیر را روشن کنید:

قدرت انتقال (P): توان خروجی موتور یا موتور بر حسب کیلووات (کیلووات) یا اسب بخار (HP).

سرعت ورودی (n1): سرعت چرخش محور محرک (معمولاً چرخ دنده کوچک) بر حسب دور در دقیقه (rpm).

نسبت انتقال (i): نسبت سرعت محور محرک به سرعت محور محرک. i=n1 / n2. همچنین برابر است با تعداد دندان‌های چرخ‌دنده بزرگ تقسیم بر تعداد چرخ‌دنده کوچک. i=Z2 / Z1.

فاصله مرکزی (الف): فاصله تقریبی برنامه ریزی شده بین محورهای دو چرخ دنده.

محیط عملیاتی: وجود گرد و غبار، رطوبت، مواد شیمیایی، دماهای بالا یا پایین و غیره.

نوع بار: آیا شوک صاف، متوسط ​​یا شوک سنگین است؟

محدودیت های فضای نصب: هرگونه الزامات خاص برای ابعاد چرخ دنده (قطر، عرض).

مرحله 2: زنجیره را انتخاب کنید

زنجیرها اجزای استاندارد هستند. رایج ترین نوع آن استزنجیر غلتکی دقیق برای انتقال(به عنوان مثال، استاندارد ANSI یا ISO).

1. مدل زنجیره را تعیین کنید (عمدتاً بر اساس Pitch)

به جداول با استفاده از قدرت و سرعت مراجعه کنید: این متداول ترین و قابل اعتمادترین روش است. باید از a استفاده کنیدنمودار رتبه بندی قدرتیاجدول انتخاب.

روش: نقطه مربوط به سرعت چرخ دنده کوچک خود (n1) و توان (P) که قرار است منتقل شود را روی نمودار بیابید. مدل زنجیره ای در ناحیه این نقطه یا مدل پیشنهادی انتخاب شماست.

مثال: با فرض قدرت 5 کیلو وات و سرعت چرخ دنده کوچک 1000 دور در دقیقه، بررسی جدول ممکن است نشان دهد که08A (یا ANSI 40)زنجیره نیاز را برآورده می کند.

مقایسه مدل رایج:

استاندارد ANSI: به عنوان مثال، #35، #40، #50، #60. عدد بزرگتر نشان دهنده اندازه زنجیر بزرگتر و ظرفیت بار بالاتر است.

استاندارد ISO (متریک): e.g., 06B, 08A, 08B, 10A, 12A, 16A.

08A و #40 هر دو گامی برابر با 12.7 میلی متر دارند و به طور کلی قابل تعویض هستند، اما ابعاد دیگر (مانند قطر غلتک) تفاوت های جزئی دارند.توصیه می شود از مجموعه هایی از همان استاندارد استفاده کنید.

2. نوع زنجیره را در نظر بگیرید

زنجیر تک رشته: رایج ترین، به عنوان مثال، 08A، 10A.

زنجیره چند رشته ای (دو، سه تایی): زمانی استفاده می‌شود که یک زنجیره تک رشته‌ای نمی‌تواند نیازهای برق را برآورده کند، یا زمانی که گام کوچک‌تری برای نویز کمتر مورد نظر است. ظرفیت بار تقریباً ظرفیت تک رشته ضرب در تعداد رشته ها است.

انواع دیگر: مانند فولاد ضد زنگ (مقاومت در برابر خوردگی)، خود{0}}روغنکاری (بدون تعمیر و نگهداری-)، نیکل-روکش شده (جلوگیری از زنگ زدگی)، و غیره. بر اساس محیط کار انتخاب کنید.

مرحله 3: Sprocket را انتخاب کنید

هنگامی که مدل زنجیر (به عنوان مثال، 08A) تعیین شد، می توانید چرخ دنده مطابق را انتخاب کنید.

1. تعیین تعداد دندان ها (Z)

این یکی از مهم ترین پارامترها در انتخاب چرخ دنده است.

دندان‌های زنجیری کوچک (Z1):

اصل: نمی تواند خیلی کم باشد، در غیر این صورت ناهمواری انتقال، نویز و سایش را افزایش می دهد.

مقادیر توصیه شده:

انتقال سریع-(n1 > 500 دور در دقیقه):Z1 بزرگتر یا مساوی 17 تا 25 دندان

انتقال سرعت متوسط/پایین-:Z1 بزرگتر یا مساوی 13 تا 17 دندان

موارد شدید (سرعت کم، بار سنگین):Z1 بزرگتر یا مساوی 9 دندان

توجه داشته باشیددندانه های کمتر به معنای قطر چرخش کوچکتر و طراحی فشرده تر، اما سایش سریعتر است.

دندان‌های زنجیری بزرگ (Z2):

محاسبه شده بر اساس نسبت انتقال: Z2=i × Z1

اصل: نباید خیلی زیاد باشد، در غیر این صورت زاویه اتصال زنجیر در هر چرخش چرخ دنده کوچک می شود و به راحتی باعث پرش و خارج شدن از ریل می شود.

مقدار توصیه شده: Z2 کمتر یا مساوی 120 دندان

توجه داشته باشید: برای اطمینان از سایش یکنواخت، توصیه می شود که تعداد دندانه های هر دو چرخ زنجیر عددی فرد و نسبتاً اول به تعداد حلقه های زنجیر باشد.

2. ساخت و ساز چرخ دنده، مواد و راه کلید را تعیین کنید

ساخت و ساز:

هاب جامد: رایج ترین، مناسب برای چرخ دنده های کوچک تا متوسط-.

صفحه وب: برای زنجیرهای متوسط-برای کاهش وزن استفاده می‌شود.

صحبت کرد: برای چرخ دنده های بزرگ (قطر > 200 میلی متر) استفاده می شود.

بخش بندی شده: برای -دنده های بزرگ بیشتر استفاده می شود.

مواد:

45# فولاد: رایج ترین، خواص مکانیکی کلی خوب، نیاز به عملیات حرارتی (سخت کردن، تمپر کردن) برای بهبود سختی سطح دندان دارد.

40 کرون: استحکام بالاتر، برای کاربردهای سنگین-.

چدن (HT200 و غیره): برای انتقالات کم-سرعت، سبک-کاربرد، باز استفاده می‌شود. کم هزینه

پلاستیک مهندسی (نایلون، MC نایلون): برای بارهای سبک، نویز کم و برنامه های مقاوم در برابر خوردگی- استفاده می شود.

فولاد ضد زنگ: در محیط های خورنده مانند صنایع غذایی و شیمیایی استفاده می شود.

راه کلید: اندازه کلید استاندارد را بر اساس قطر شفت انتخاب کنید تا مطمئن شوید که چرخ دنده می تواند به طور ایمن روی شفت نصب شود.

مرحله 4: محاسبه و تأیید نهایی

پس از انتخاب اولیه، بهتر است بررسی های زیر را انجام دهید:

محاسبه طول زنجیره (تعداد پیوندها، Lp)

فرمول: Lp=2a/p + (Z1+Z2)/2 + p/a * [(Z2-Z1)/(2π)]²

جایی که a فاصله مرکزی و p گام زنجیره است.

نتیجه محاسبه شده باید باشدبه عدد زوج گرد می شودبرای اجتناب از استفاده از پیوند افست (که قدرت کمتری دارد).

فاصله مرکز واقعی را تأیید کنید

بر اساس تعداد محاسبه‌شده حلقه‌های زنجیره، می‌توانید فاصله مرکزی قابل نصب واقعی را محاسبه کنید.

روش روانکاری را انتخاب کنید

روش روغن کاری مناسب (دستی، قطره ای، حمام روغن، جت روغن و غیره) را بر اساس سرعت زنجیر انتخاب کنید. این برای زندگی زنجیره ای بسیار مهم است.

خلاصه: گام به گام{1}}چک لیست انتخاب مختصر

ورودی ها را تعریف کنید: قدرت، سرعت، نسبت انتقال، فاصله مرکز، شرایط عملیاتی.

Chain را از جدول انتخاب کنید: بر اساس قدرت و سرعت، برای تعیین مدل زنجیره (مثلاً 08A) به "نمودار رتبه بندی توان" یا "جدول انتخاب" مراجعه کنید.

دندان های زنجیر را تعیین کنید:

دندانه های چرخ زنجیر کوچک Z1 بزرگتر یا مساوی 17 (سرعت بالا) یا 13 (سرعت کم).

دندانه های چرخ زنجیر بزرگ Z2=i × Z1 و Z2 کمتر یا مساوی 120 است.

مشخصات چرخ دنده را تعیین کنید:

مدل باید دقیقاً با زنجیره مطابقت داشته باشد (مثلاً 08A).

ساخت و ساز (جامد / وب)، مواد (45# فولاد / چدن)، و کلید (قطر شفت مطابق) را انتخاب کنید.

محاسبه لینک های زنجیره ای: از فرمول استفاده کنید و به بالا گرد کنیدعدد زوجاز لینک ها

طرح روغن کاری را تایید کنید: روش روغن کاری را بر اساس سرعت انتخاب کنید.