بازپخت عمدتاً به فرآیند عملیات حرارتی اشاره دارد که در آن یک ماده برای مدت طولانی در معرض دمای بالا قرار می گیرد و سپس به آرامی سرد می شود. هدف اصلی از بین بردن تنش، افزایش شکل پذیری و چقرمگی مواد، تولید ریزساختار ویژه و غیره است.
فرآیند آنیل شامل بازپخت کامل، بازپخت کروی، آنیل همدما، بازپخت گرافیت، بازپخت انتشاری، بازپخت تنش زدایی، آنیل ناقص، آنیل پس از جوش و غیره است.
بازپخت یک فرآیند عملیات حرارتی فلز است که در آن فلز به آرامی تا دمای معینی گرم می شود، برای مدت زمان کافی نگهداری می شود و سپس با سرعت مناسب سرد می شود.
عملیات حرارتی بازپخت به بازپخت کامل، آنیل ناقص و بازپخت تنش زدایی، بازپخت انتشار، بازپخت کروی، بازپخت تبلور مجدد تقسیم می شود. خواص مکانیکی مواد آنیل شده را می توان با تست کشش یا تست سختی تشخیص داد. بسیاری از محصولات فولادی در حالت بازپخت و عملیات حرارتی عرضه می شوند. برای تست سختی فولاد می توان از سختی سنج راکول استفاده کرد. برای صفحات فولادی نازک تر، نوارهای فولادی و لوله های فولادی جدار نازک، می توان از سختی سنج های سطحی راکول برای تست سختی HRT استفاده کرد. فولاد را تا دمای معینی بالاتر یا پایین تر از نقطه بحرانی Ac1 گرم کنید، آن را برای مدتی نگه دارید و سپس آن را به آرامی در کوره سرد کنید یا در کوره یا محیطی با رسانایی حرارتی ضعیف دفن کنید تا ساختاری پایدار به دست آید. به حالت تعادل .
هدف:
① بهبود یا حذف عیوب مختلف ساختاری و تنش های پسماند ناشی از ریخته گری فولاد، آهنگری، نورد و جوشکاری، و جلوگیری از تغییر شکل و ترک خوردگی قطعات کار.
② قطعه کار را برای برش نرم کنید.
③ پالایش دانه، بهبود ساختار برای بهبود خواص مکانیکی قطعه کار.
④ آماده سازی سازمانی برای عملیات حرارتی نهایی (کوئنچ، تلطیف).
