در غرب، ارسطو، فیلسوف یونان باستان، مشکل استفاده از چرخ دنده های برنزی یا چدنی را برای انتقال حرکت چرخشی در مسائل مکانیکی در 300 سال قبل از میلاد توضیح داد. ارسطو و ارشمیدس، دانشمندان مشهور یونانی، هر دو به مطالعه چرخ دنده پرداختند. مخترع معروف یونانی Guticibis به طور مساوی پین هایی را روی لبه میز کار صفحه گرد قرار داد تا آن را با چرخ پین مشبک کند. او این مکانیسم را برای نشت حکاکی اعمال کرد. این اتفاق در حدود 150 قبل از میلاد رخ داد. در 100 سال قبل از میلاد، هرن، مخترع آلسانی، کیلومتر شمار را اختراع کرد که در آن از چرخ دنده استفاده می شد. در قرن اول پس از میلاد، پودر چرخ آب ساخته شده توسط معمار رومی Bidobis نیز از یک دستگاه انتقال دنده استفاده می کرد. در قرن چهاردهم، چرخ دنده در ساعت و ساعت استفاده می شد.
در اوایل سلسله هان شرقی (قرن اول پس از میلاد)، چرخ دنده های شاه ماهی وجود داشت. Guide Car و Jili Drum Car که در طول دوره سه پادشاهی ظاهر شدند، سیستم انتقال دنده را اتخاذ کردند. آسیاب مداوم دوار آب که توسط دو یو در سلسله جین اختراع شد، نیروی چرخ آب را از طریق چرخ دنده به آسیاب سنگی منتقل می کند. اولین سابقه سیستم انتقال دنده در کتب تاریخ، توصیف کره نظامی حمل و نقل آب است که توسط لیانگ لینگزان در سال 725 در سلسله تانگ انجام شد. مرحله ابزار حمل و نقل آب (به تایمرهای چینی باستان مراجعه کنید) ساخته شده در سلسله سانگ شمالی از یک سیستم دنده پیچیده استفاده می کرد. وو بی ژی (نوشته شده در سال 1621) که توسط مائو یوانی در سلسله مینگ نوشته شده بود، نوعی دستگاه انتقال رک و پینیون را ضبط کرد. یک چرخ دنده میخه آهنی با قطر حدود 80 میلی متر در سایت باستانی شهر Anwuji، Hebei، که در سال 1956 حفاری شده بود، پیدا شد. اگرچه ناقص است، اما کیفیت آهن آن خوب است. از طریق تحقیقات، تأیید می شود که این محصول از اواخر دوره کشورهای متخاصم (قرن سوم قبل از میلاد) تا سلسله هان غربی (206-24 قبل از میلاد) است. در سال 1954، یک چرخ دنده برنزی در رنجیایا، شهرستان یونگجی، استان شانشی کشف شد. با اشاره به آثار کشف شده در همان گودال، می توان نتیجه گرفت که آثاری از سلسله کین (221 تا 206 قبل از میلاد) یا اوایل سلسله هان غربی با 40 دندان و قطر حدود 25 میلی متر است. در مورد استفاده از چرخ دنده های خار، تاکنون هیچ گزارش مکتوبی یافت نشده است. حدس زده می شود که ممکن است از آنها برای ترمزگیری برای جلوگیری از معکوس شدن محور استفاده شود. در سال 1953، یک جفت چرخ دنده برنزی در روستای هونگ کینگ، شهرستان چانگ آن، استان شانشی کشف شد. با توجه به تجزیه و تحلیل ساختار مقبره و اشیای مقبره، می توان نتیجه گرفت که چرخ دنده ها در اوایل سلسله هان شرقی ایجاد شده اند. هر دو چرخ دارای 24 دندانه و قطر حدود 15 میلی متر هستند. در هنگ یانگ و جاهای دیگر نیز همین ابزارهای شاه ماهی یافت شده است.
در اوایل سال 1694، محقق فرانسوی PHILIPPE DE LA HIRE برای اولین بار پیشنهاد کرد که می تواند به عنوان منحنی مشخصات دندان استفاده شود. در سال 1733، M CAMUS فرانسوی پیشنهاد کرد که نرمال مشترک نقطه تماس دندانه دنده باید از گره خط مرکزی عبور کند. هنگامی که یک خط مرکزی آنی کمکی در امتداد خط مرکزی آنی (دایره گام) چرخ بزرگ و چرخ کوچک به ترتیب میچرخد، دو منحنی نمایه دندان که توسط دندان کمکی ثابت شده به خط مرکزی آنی کمکی روی چرخ بزرگ و چرخ بزرگ شکل میگیرد. چرخ های کوچک با یکدیگر مزدوج هستند که این قضیه کاموس است. حالت مشبک شدن دو سطح دندان را در نظر می گیرد. مفهوم مدرن مسیر نقطه تماس به وضوح مشخص شده است. در سال 1765، L. EULER از سوئیس، مبنای ریاضی را برای مطالعه تحلیلی پروفیل دندان در پیچ ارائه کرد و رابطه بین شعاع انحنای منحنی پروفیل دندان و موقعیت مرکز انحنای یک جفت چرخ دنده مشبک را روشن کرد. بعداً SAVARY این روش را تکمیل کرد و به معادله EU-LET-SAVARY تبدیل شد. ROTEFT WULLS به کاربرد پروفیل دندان در پیچ کمک کرد. او پیشنهاد کرد که وقتی فاصله مرکز تغییر می کند، دنده پیچ خورده مزیت نسبت سرعت زاویه ای ثابت را دارد. در سال 1873، HOPPE، یک مهندس آلمانی، پروفیل پیچشی چرخ دنده ها با تعداد دندانه های مختلف را در هنگام تغییر زاویه فشار پیشنهاد کرد، که پایه ایدئولوژیکی چرخ دنده های اصلاح شده مدرن را ایجاد کرد.
در پایان قرن نوزدهم، اصل برش دنده مولد و پیدایش ماشین آلات و ابزارهای ویژه برای برش دنده بر اساس این اصل، باعث شد که پروفیل دندانه پیچی پس از اینکه پردازش چرخ دنده وسیله ای نسبتاً کامل دارد، مزایای زیادی از خود نشان دهد. تا زمانی که ابزار برش دنده در حین برش دنده کمی از موقعیت مش بندی معمولی جابجا شود، دنده اصلاح شده مربوطه را می توان با یک ابزار استاندارد بر روی ماشین ابزار برش داد. در سال 1908، MAAG سوئیس روش تعویض دنده را مطالعه کرد و یک ماشین شکل دهی دنده برای ماشینکاری مولد ساخت. بعدها، BSS بریتانیا، AGMA آمریکایی و DIN آلمانی متوالی روشهای محاسباتی مختلفی را برای تعویض دنده پیشنهاد کردند.
به منظور افزایش عمر چرخ دنده انتقال نیرو و کاهش اندازه آن، علاوه بر بهبود مواد، عملیات حرارتی و ساختار، چرخ دنده دندانه ای قوس دایره ای توسعه یافته است. در سال 1907، فرانک هامفریس، انگلیسی، برای اولین بار مشخصات دندان دایره ای را منتشر کرد. در سال 1926، ERUEST WILDHABER سوئیسی حق ثبت اختراع چرخ دنده مارپیچ قوس دایره ای معمولی را به دست آورد. در سال 1955، MLNOVIKOV از اتحاد جماهیر شوروی تحقیقات عملی در مورد چرخ دنده های قوس دایره ای را تکمیل کرد و مدال لنین را از آن خود کرد. در سال 1970، RMSTUDER، مهندس شرکت ROLH ROYCE در بریتانیا، حق ثبت اختراع آمریکایی را برای چرخ دنده های قوس دایره ای دوگانه به دست آورد. این نوع دنده بیشتر مورد توجه قرار گرفته و نقش بسزایی در تولید داشته است.
چرخ دنده نوعی قطعات مکانیکی دندانه دار است که می توانند با یکدیگر مشبک شوند. این به طور گسترده ای در انتقال مکانیکی و کل زمینه مکانیکی استفاده می شود. فناوری دنده مدرن رسیده است: ماژول دنده 0.004-100mm; قطر چرخ دنده از 1 میلی متر تا 150 متر متغیر است. قدرت انتقال می تواند به 100000 کیلووات برسد. سرعت چرخش می تواند به چند صد هزار دور در دقیقه برسد. حداکثر سرعت محیطی 300 متر بر ثانیه است.
با توسعه تولید، به پایداری عملکرد چرخ دنده توجه می شود. در سال 1674، رومر، ستاره شناس دانمارکی، برای اولین بار پیشنهاد استفاده از اپی سیکلوئید را به عنوان منحنی نمایه دندان برای به دست آوردن یک چرخ دنده پایدار ارائه کرد.
در طول انقلاب صنعتی در قرن هجدهم، فناوری چرخ دنده با سرعت بالایی توسعه یافت و مردم تحقیقات زیادی در مورد چرخ دنده ها انجام دادند. در سال 1733، کامی، ریاضیدان فرانسوی، قانون اساسی مش بندی پروفیل دندان را منتشر کرد. در سال 1765، اویلر، ریاضیدان سوئیسی، پیشنهاد کرد که از اینولوت به عنوان منحنی نمای دندان استفاده شود.
دستگاه چرخ دنده و دستگاه شکل دهی دنده در قرن نوزدهم ظاهر شد و مشکل تولید انبوه چرخ دنده های با دقت بالا را حل کرد. در سال 1900، پرافت یک دستگاه دیفرانسیل برای دستگاه چرخ دنده نصب کرد که می تواند چرخ دنده های مارپیچ را روی دستگاه چرخ دنده پردازش کند. از آن زمان به بعد، چرخ دنده توسط دستگاه حباب چرخ دنده رایج شده است، و پردازش چرخ دنده با روش تولید یک مزیت فوق العاده را به خود اختصاص داده است و چرخ دنده پیچ خورده به پرمصرف ترین دنده تبدیل شده است.
در سال 1899، Lasher اولین کسی بود که طرح چرخ دنده های اصلاح شده را اجرا کرد. دنده اصلاح شده نه تنها می تواند از زیر برش جلوگیری کند، بلکه با فاصله مرکزی مطابقت دارد و ظرفیت باربری دنده را بهبود می بخشد. در سال 1923، وایلدر هابل از ایالات متحده برای اولین بار چرخ دنده ای با مشخصات دندانه قوس دایره ای را پیشنهاد داد. در سال 1955، Sunovikov تحقیقات عمیقی در مورد چرخ دنده قوس دایره ای انجام داد و سپس چرخ دنده قوس دایره ای برای تولید استفاده شد. ظرفیت باربری و راندمان این نوع چرخ دنده نسبتاً بالا است، اما ساخت آن به آسانی چرخ دنده پیچشی نیست که نیاز به بهبود بیشتری دارد.




